HUKUKU-POSTASI-2017

274 HUKUK POSTASI 2017 Türkiye’de Ambalaj Atıklarının Kontrolü ve Genel Çerçevesiyle Yasal Mevzuat* Gaye Spolitis Giriş Atık sektöründeki gelişmeler ülkemize yeni fırsatlar sunar. Resmi verilere bakıldığında 2003 yılında ambalaj atıkları yönetiminde lisans- lı tesis sayısı 28 iken, 2016 yılında bu sayı 1143’e ulaştı. Ambalaj atık- ları için 4 tane olmak üzere, çevre mevzuatı uyarınca yetkilendirilmiş kuruluş sayısı 12’yi bulmaktadır. Atık yönetiminde yeni ve büyük bir pazarın hızla oluştuğu söylenebilir. Ambalaj atıklarının kontrolü ile ilgili yasal düzenlemenin temeli 24 Ağustos 2011 tarih ve 28035 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği’dir (“Yönetmelik”). Avru- pa Birliği’ne üyelik süreci ve bu süreçte ulusal mevzuatımızın Avrupa Birliği (“AB” veya “Birlik”) müktesebatı ile uyumlaştırılması çalış- maları neticesinde Yönetmelik, dayanağını Avrupa Birliği’nin ambalaj atıklarına ilişkin 20 Aralık 1994 tarihli 94/62/EC sayılı Avrupa Birliği Ambalaj Atıkları Direktifi’nden (“Direktif”) alır. AB Ambalaj Atıkları Direktifi (94/62/EC) Direktif’in amacı; ambalajın ve ambalaj atıklarının yönetimi ile ilgili ulusal tedbirlerin, bir tarafta bu maddelerin tüm üye devletlerde ve üçüncü ülkelerde çevreye herhangi bir zarar vermemesi veya bu zararın azaltılması ve çevrenin yüksek düzeyde korunması amacıyla, diğer tarafta da iç piyasanın işlevlerinin sağlanması, ticaretin önünde- ki engellerin kaldırılması ve Birlik içindeki rekabetin bozulmasının ve sınırlanmasının önlenmesi amacıyla uyumlaştırılmasıdır. Direktif * Ağustos 2017 tarihli Makale